Hai 5 anos nacía en Monforte de Lemos un dúo acústico que derivaba das experiencia dos seus compoñentes. Inspirados neles mesmos e no seu pasado, cun son sinxelo mais depurado, comezaron a súa andaina ata que en 2009 se converte nun proxecto en solitario dun dos seus membros, Caetano Vázquez. Cun enfoque máis creativo, xorde a gravación de Supervivencia, un disco que recolle dez temas de música alternativa.
Supervivencia é o último traballo musical incluído na serie “Son Lugueses”, unha colección de proxectos musicais editados e financiados pola Fundación TIC para impulsar os artistas da provincia e que hoxe foi presentado no Centro de Producións e Programas.
O CD Supervivencia de La Cuarta Pared presentarase proximamente en Monforte e durante o verán percorrerá Galicia nunha xira que tamén está pechada.
Con todo o día de mañá por diante, que mellor que compartilo coas amizades e a familia arredor dunha boa mesa. Se che presta un cocido, só tes que xuntar botelo, un bo lacón, algúns chourizos. Como aperitivo, sempre triunfan uns embutidos e para beber, un mencía. Se acabamos cunha sobremesa cunha rosca de Vilalba e un pique de queixo, todos agardarán a que os convides unha outra vez a xantar.
Si, todos eles son produtos de Lugo mais talvez poidas tamén mercar dentro de pouco os Produtos de Granada.
Hoxe unha delegación da Deputación de Granada visitounos para coñecer a nosa plataforma coa idea de implantar un proxecto semellante na súa provincia. Ademais na reunión técnica no Departamento de Novas Tecnoloxías do Pazo de San Marcos, a delegación desprazouse ata O Corgo e Becerrea para aprender da experiencia de dúas das empresas que ofertan os seus servizos na plataforma, “Jamones González” e “Tiempo y Paciencia”.
Agardaremos, pois, á iniciativa andaluza para engadirlle á nosa mesa os espárragos de Huétor-Tájar ou o aceite de Denominación de Orixe Monte de Granada.
Continuamos a viaxe pola provincia con Xoán de Muxa. Hoxe recalamos nun lugar onde antigamente se criaban, dentro da auga, moluscos e outros animais e a que lle debe o nome, Viveiro. Con todo, existen algúns historiadores que consideran que o nome Viveiro non procede do latín senón das linguas célticas, sendo unha composición das palabras Bi (montaña) e Ber (empinada), teoría esta que se reforza ao estar a localidade rodeada de outeiros.
Dous deles protagonizan as paradas de Xoán de Muxa, cada un co seu santo e coa súa capela: San Martiño, no monte Castelo, e San Roque, dous noutrora moi amigos que un día acabaron por reñer e separarse para sempre: cada un marchou para cadanseu monte.
Mais a liorta entre eles non acabou aí. San Roque, aínda cabreado, comezou desde o seu outeiro a tirarlle pedras a San Martiño, sen moita fortuna. Ata o San Martiño burlábase da mala puntería de San Roque, o que contribuíu a que o cabreo aumentase: non parou ata que non quedou ao seu redor ningunha pedra que tirarlle.
Din en Viveiro que é este o motivo polo que o monte de San Roque non ten ningunha pedra mentres que o de Castelo está inzado, algunha delas con cazoletas de diferentes formas. A auga que apoza nelas emprégase para as dores dos oídos, dos ollos e para os males da cabeza.
Para alén do seu patrimonio natural, Viveiro dispón dun variado catálogo patrimonial, no que destacan os seus monumentos históricos de tipo civil e relixioso e o seu patrimonio artístico-cultural. Así mesmo, tres das súas festividades, a Semana Santa, a Rapa das Bestas de Candaoso e a Romería do Naseiro, son consideradas como festas de interese turístico nacional.
Viveiro ten moitos motivos para non perdelo e de seguro coñeces algún máis. Agardamos as túas suxestións e tamén, para a próxima visita para descubrir xuntos os tesouros que agocha a nosa provincia.
Os ollos de Silvina Gómez López viron pasar dúas guerras mundiais, dúas ditaduras, a II República, o nacemento da democracia e da nosa autonomía. De seguro moitas foron as bágoas que deles brotaron mais tamén moitas as ledicias que os fixeron brillar. Silvina naceu alá polo ano 1909 e José Fernández Macía no 1916, dúas persoas que con certeza que teñen moito que contar e nós moito que deles aprender.
Silvina e José son as persoas de maior idade do Concello do Incio que esta fin de semana honrou aos seus maiores na tradicional Festa dos Avós. Máis de 500 persoas asistiron á súa homenaxe e celebraron unha xornada de convivencia, que este ano chegou á súa 22 edición.
Deseño gañador do Certame de Novos Deseñadores, de Verónica Marí Granda
A terceira edición da Gala Lvcvs Moda serviu para promocionar un ano máis o talento dos deseñadores, os artesáns e, tamén, das perruquerías e dos estilistas da provincia. A súa ampla difusión nos medios de comunicación tradicionais e nas rede sociais garantiu unha vez máis a proxección de todos os participantes como xa aconteceu nas galas precedentes.
Pero, ademais, unha das principais novidades desta edición foi que a pasarela se abriu aos novos deseñadores de Lugo co Concurso de Novos Deseñadores. O certame que convocou a Deputación de Lugo partiu co obxectivo de fomentar os novos valores no deseño na provincia, así como potenciar a industria deste sector e, principalmente, o emprego xuvenil.
Verónica Marí Granda con «Boluxo: Vida-Muerte-Vida», Gloria López Santomé con «Lucus Amoenus» e Silvia Sánchez Corral con «No quemes lo que más quieres» foron por esta orde as nosas novas deseñadoras. Ademais dunha pequena achega económica, tiveron como agasallo lucir os seus deseños e acaparar o centro de atención do público asistente e sobre todo dos especialistas e mais medios de comunicación que se desprazaron, unha grande oportunidade para darse a coñecer e para presentarse do mellor xeito ante o mundo da moda.
E abofé que a aproveitaron: os seus deseños, cheos de orixinalidade e de creatividade, ademais de sorprender, serviron para demostrar o talento destas novas promesas que chegan con forza ás pasarelas e ás que desexamos un grande e venturoso porvir.
A conciencia e o labor desinteresado das nosas asociacións é unha parte esencial para mellorar como sociedade e para crear xuntos unha provincia mellor. Hoxe presentámosvos o traballo que realizan tres destas asociacións: A Sociedade Protectora de Animais e Plantas, a Fundación Juan Soñador e a Asociación Cultural Proxecto Danza.
A Sociedade Protectora de Animais e Plantas leva case 30 anos de actividade na provincia. Na actualidade ten moitas dificultades para atender aos máis de 400 cans que acollen, mais as catro persoas que están a traballar día a día no seu centro procuran o maior benestar e as mellores condicións dos animais que teñen ao seu cargo. Grazas ao seu labor de concienciación, este ano a Protectora acadou que máis de 480 cans fosen adoptados.
Pola súa banda, a Fundación Juan Soñador é unha iniciativa que leva dez anos a traballar cos «soños e os compromisos» no campo da prevención, da educación e da promoción social de nenos e nenas, adolescentes, mozos e familias, que se atopan en situación de risco exclusión social. Para conmemorar este aniversario, teñen preparadas novas actividades de divulgación social e de inserción laboral que se realizarán por toda a xeografía española.
Proxecto Danza é unha asociación aberta e sen ánimo de lucro, que naceu na capital no ano 2009. Dende entón, artistas da provincia compoñen innovadores espectáculos co fin de impulsar a danza e de dar a coñecer os novos talentos lucenses desta arte. Actualmente, están a traballar nun proxecto denominado “Latexo”, que mestura a videocreación coa música en directo. Ten a súa orixe no baile tradicional mais tamén inclúe movementos de arte urbano e hip hop.
Hoxe, a Deputación de Lugo vén de asinar convenios de colaboración coas respectivas asociacións para promocionar e divulgar xuntos o seu importante labor. A través destes convencios, a Fundación TIC realizará traballos audiovisuais para difundir entre todos nós as súas accións.
Como todas as semanas compartimos con vós o informativo «Lugo de Norte a Sur» que produce a Fundación Tic e que nos achega as novidades na provincia. Desta volta, as noticias máis salientables son a nova liña de microcréditos para emprendedores do Concello de Lugo, os preparativos para o Arde Lucus e pasamos pola Pontenova a gozar da súa Feira da Troita.
Se hoxe ameciamos coas portadas dos xornais nas edicións impresas e electrónicas con referencias á Gala Lucus Moda, comezan a chegar as primeiras reportaxes do evento que converteu Lugo na capital da moda galega.
As cámaras da Fundación Tic recolleron cada detalle da gala e con eles crearon un programa especial que se poderá ver integro en diferentes canles de televisión. A primeira delas será Tele Lugo, que a ofrecerá mañá a partir das 22.00 h.
Esta reportaxe tamén será distribuída por Centro de Contenidos, unha empresa pioneira audiovisual para a TDT e que ofrecerá a Lvcvs Moda a diferentes canles. Mentres agardamos para gozar da súa totalidade nas pantallas, deixámosvos este pequeno aperitivo.
A Gala Lucus Moda nos medios
A III edición da cita lucense coa moda protagonizou hoxe a portada de El Progreso de Lugo e do xornal De Luns a Vernes, distribuído de xeito gratuíto en toda Galicia.
O punto de partida da nosa etapa de hoxe comeza no centro dunha das sete cruces do escudo de Galicia, a catedral de Mondoñedo, onde Álvaro Cunqueiro ficou inmortalizado para solaz da súa vista. Mais Mondoñedo é unha vila peculiar: desprazouse, xunto coa súa catedral, 18 quilómetros sen mover unha única pedra. Como foi posible?
O nome de Mondoñedo non naceu no lugar que hoxe denomina, senón en Foz. En 1112, a raíña Urraca trasladou a Sé Episcopal de San Martiño de Mondoñedo en Foz á pequena igrexa de Santa María de Valebria, tamén documentada como Vilamaior do Val de Brea. Este desprazamento respondeu a cuestións estratéxicas: o núcleo estaba situado nun lugar idóneo afastado da, pola altura, perigosa costa. É posible que o desprazamento se deba a protexer o episcopado das numerosas incursións normandas e viquingas que as nosas costas sufrían.
Coa chegada de tal importante institución, a pequena localidade recibirá a categoría de cidade por Alfonso VII e, co paso do tempo, o antigo Valebria irá ficando no esquecemento para adoptar o nome de que procedía a sé episcopal, Mondoñedo.
Mondoñedo é un lugar idóneo para deixarse levar polo seu casco vello, declarado Conxunto Histórico-Artístico, e visitar, entre outras, a catedral do século XIII; cruzar en homenaxe a Isabel de Castro a Ponte do Pasatempo ou perderse entre as súas rúas.
Con todo, a súa privilexiada localización sérvenos para descubrir, como nos fai Xoán de Muxa, paraxes incomparables como o río Tronceda e, cun pouco de valentía, achegarse ás Covas do Rei Cintolo, a máis grande de toda Galicia.
Neste precioso marco, rematamos hoxe o camiño pola provincia de Lugo citándote para unha nova etapa. E lembra que agardamos as túas suxestións, consellos ou historias sobre cada un dos lugares que visitamos para coñecer mellor entre todos a nosa provincia.
Benvid@ ao blog da Deputación de Lugo no que atoparás abundante información e novas sobre a provincia. Invitámoste a participar cos teus comentarios e suxestións